Onder het genot van een hapje en een drankje konden oude en nieuwe bekenden elkaar maandag 12 janauri een gelukkig Nieuwjaar wensen op de Nieuwjaarsreceptie van de Vereniging Wijkopbouw Hoogkerk (VWH) in het Dorpshuis. Bestuursleden van de verschillende verenigingen in Hoogkerk, VWH-commissieleden en medewerkers van organisaties in en rond de Vensterschool en betrokken burgers praatten bij en maakten nieuwe plannen.

In zijn nieuwjaarstoespraak blikte Ronald Kenter, voorzitter van de VWH terug op een bewogen jaar. Ale Woudstra was een jaar lang secretaris van de VWH en inmiddels is Harry Kruize in die functie begonnen. Nieuwe mensen brengen nieuwe ideeën mee en dat is goed voor de VWH. Ook inhoudelijk had de VWH de handen vol. Bijvoorbeeld met de dreigende sluiting van de DIA in Hoogkerk, met de voornemens van de Suikerunie om nieuwe silo's te bouwen en met de besluitvorming in het gemeentebestuur rond de geluidsmaatregelen bij de A7.

Er zijn verschillende successen geboekt, maar het ging niet altijd gemakkelijk. De VWH heeft in 2008 meer dan in andere jaren ingesproken op gemeenteraadsvergaderingen. Dat klinkt misschien best aardig, maar Kenter pleitte voor beter vooroverleg tussen gemeente en VWH, zodat inspreken en het voor elkaar boksen van moties in de gemeenteraad niet nodig is.

Veel van de onderwerpen die in 2008 de aandacht van de VWH hadden, lopen in 2009 door. Nieuwe onderwerpen zijn er volop. Bijvoorbeeld de ontwikkeling van het Transferium, bedrijventerrein Westpoort en de restauratie van het kerkje van Leegkerk. Ook is Hoogkerk opnieuw aangewezen als pilotwijk. Nu is het onderwerp duurzaamheid. De proef met de wijkwebsite is geslaagd en inmiddels ook voor de andere wijken van Groningen een feit. De VWH is vast van plan ook van het project Hoogkerk Duurzame wijk een succes te maken.

Tenslotte gaf de VWH-voorzitter aan dat 2009 een bijzonder jaar is voor Hoogkerk. Het is nu 40 jaar geleden dat Hoogkerk bij de gemeentelijke herindeling onderdeel werd van de gemeente Groningen. In die 40 jaar heeft Hoogkerk zijn eigen ‘dorpse' karakter weten te behouden. Het verenigingsleven bloeit. Inwoners voelen zich betrokken bij elkaar en bij het dorp. En dat mag best gevierd worden.