Elk jaar, zo omstreeks het begin van april, fiets ik rond de stad om te zien of het voorjaar echt aan het beginnen is. Dat het zover is leid ik af aan een aantal gebeurtenissen.

Eén ervan is het verschijnen van het eerste exemplaar van het Oranjetipje. Het Oranjetipje is een vlindersoort, die als pop overwintert en dus echt in het voorjaar, als het warmer wordt, uitkomt.

Er zijn een aantal warme dagen nodig boven de 16 °C om de vlinder te motiveren uit zijn beschermende omhulsel te voorschijn te komen. Gedurende de koude winter heeft de pop aan een stengel of takje gehangen, goed gecamoufleerd om de aandacht van belagers niet op zich te vestigen.

Op 9 april om 14.16 uur is het zover: op de Madijk, net over de grens met Drenthe, zie ik het eerste mannetje vliegen, lekker in de zon en uit de wind. Het beestje moet pas uitgekomen zijn, want het ziet er nog spic en span uit.

Je kunt in februari en zelfs in januari op warme dagen wel vlinders zien vliegen, maar dat zijn overwinteraars. Zij zitten in schuren, op zolders en andere beschutte plaatsen te wachten op de warmte. Als de temperatuur ook maar even boven de 13 graden komt, komen ze tevoorschijn. Oranjetipjes doen het anders: pas als het warmer wordt, komt de vlinder uit de pop en slaat zijn oranjegepunte vleugels uit. Alleen de mannetjes hebben oranje. Vrouwtjes vallen veel minder op, omdat ze het oranje moeten missen.

Ongeveer één week na de mannetjes komen de vrouwtjes uit hun pop. Tegen het einde van de maand mei zijn ze al weer verdwenen: de oranje eitjes zitten vastgeplakt op pinksterbloemen. Rupsen van deze vlinders lusten alleen maar de bladeren van pinksterbloemen. Als ik vroeger een bosje voor mijn moeder had geplukt, lagen de keuteltjes op het tafelkleed! De rups verpopt in juli en hangt tot het volgende voorjaar goed beschut aan zijn takje of grasspriet.
Wachtend op het volgende voorjaar. Vlinders zijn erg geduldig!