Hoogkerk heeft sinds jaar en dag wijkbewoners, een wijkagent, een wijkverpleegkundige, wijkcentrum, wijkkrant, wijkvereniging, een aantal wijkcommissies, tig wijkvoorzieningen en een sterk wij(k)-gevoel.

Sinds kort heeft Hoogkerk iets nieuws, namelijk wijktelevisie op de wijkwebsite. 

Ziet u iemand door de wijk fietsen met een camera in de aanslag en een nieuwsgierig rondkijkende blik? Of wordt u plotseling op straat aangesproken met de vraag ?Is er nog wat spannends gebeurd in Hoogkerk?? Tien tegen ??n dat u dan met mij te maken heeft: de wijkcamjo.

Sommigen van u zullen denken: camjo? Wat is dat? Camjo is een afkorting van camerajournalist. Als camjo ben je (net als dat populaire wasmiddel DASH) drie dingen in ??n: 1) verslaggever 2) camerapersoon en 3) editor (degene die de filmpjes monteert). Dus als je ergens een gebeurtenis filmt, ben je altijd druk in de weer. Daarom staan camjo?s ook nooit scherp op een foto (zelfs als een collega de camera even vasthoudt).

Een wijkcamjo is weer een slag apart binnen de camjo-populatie. Een wijkcamjo is iemand die met z?n poten in de modder staat. Soms figuurlijk, soms letterlijk. De leerlingen en leraren van basisschool De Hoeksteen en De Vlint in Gravenburg hebben de letterlijke variant kunnen aanschouwen op 27 februari, tijdens de feestelijke start van de bouw van hun nieuwe Vensterschool. Toen kwam ik, gewapend met camera en gele laarzen de heipaal-in-de-grond-happening filmen. Meer dan 100 leerlingen stonden daar, bij de modderige bouwlocatie, klaar met ballonnen in hun hand. Die ballonnen zouden ze allemaal tegelijkertijd loslaten op het moment dat onderwijswethouder Jos? van Schie, de beide schooldirecteuren en nog wat witgeklede marsmannetjes de laatste heipaal een klap gaven.

Vlak v??r dat moment-supr?me kwam ik vast te zitten in de modder.   En niet zo?n beetje ook, maar meteen helemaal tot aan mijn knie?n. De kinderen konden er smakelijk om lachen en hun juffen en meesters keken tamelijk meewarig en met geamuseerd medelijden mijn kant op. Filmen was onmogelijk en terwijl ik vergeefs nog wat spartelde, dacht ik: ?Als ze NU maar niet die ballonnen loslaten, want dan mis ik het ultieme shot!? (Elke nieuwsgebeurtenis kent z?n eigen ?ultieme shot?: het beeld dat je m?et hebben.)

Na een Laurel & Hardy-achtige worsteling in de modder trok een wijkbewoner me er net op tijd uit. E?n laars bleef achter in de modderpoel. Die was met geen mogelijkheid los te krijgen. Dus filmde ik op ??n laars en ??n sok alsnog het loslaatmoment van de honderd ballonnen. 

Deze gebeurtenis heeft ??n voordeel: een groot gedeelte van de Gravenburgse wijkbewoners wist ineens dat er wijktelevisie gemaakt wordt in Hoogkerk.

Maar (en nu komt het serieuze gedeelte) met dat besef van het bestaan van een wijkjournalist zijn we er nog niet! Want voor wijktelevisie heb je, behalve een camjo, vooral de wijkbewoners z?lf nodig die idee?n aanleveren voor onderwerpen. Dus bij deze nodig ik alle bewoners van Hoogkerk en omstreken uit om nieuwstips te leveren, zodat de wijkwebsite gevuld wordt met onderwerpen die ? als wijkbewoner interesseren!

Zo, genoeg gepraat over wijk vandaag. Ik ga maar weer een filmpje monteren.

De wijkcamjo.

(p.s. met die laars is het gelukkig ook goed afgelopen, dankzij eeen aardige medewerker van de heipaal-organisatie)