Het Eilandgevoel
“Hoe sterk is de eenzame fietser”

"Hoe sterk is de eenzamen fietser"  een prachtig liedje van Boudewijn de Groot. Ik fluit het vaak als ik met een straffe Noordwester op de kop, dus tegen de wind, naar Hoogkerk fiets. Ieder nadeel heeft zijn voordeel, denk ik dan, want op de terugweg naar Groningen hoef je meestal geen trap meer te verzetten.

Als je eenmaal de Meubelboulevard, het buurtschapje Halfweg en het woonwagenkampje van Pipo de Clown voorbij bent, kom je in een mooie groene leegte die me altijd aan de Waddeneilanden doet denken. En met de Waddeneilanden dwalen mijn gedachten weer af naar vroeger.

Ameland, 1963, bij Opa en Oma op vakantie, want die hadden een huisje gehuurd aan de bosrand in Hollum. Het huisje had de naam Senang: Indonesisch voor ‘prettig’, ‘op je gemak’, een goed gevoel dat helemaal bij vakantie past. En van Nes naar Hollum op de fiets over het schelpenpad, tegen de wind in, riep mijn moeder alsmaar: “doortrappen Harry”! We komen er wel!

De vuurtoren van Hollum op Ameland en de pijpen van de CSM in Hoogkerk zijn bakens in een prachtig landschap. Daar ga je naar toe, tegen weer en wind, en uiteindelijk kom je toch waar je moet zijn. Met een Eilandgevoel, een vakantiegevoel. Er is niets mooiers als tijdens je werk dit gevoel vaak te mogen meemaken. Werken voor Hoogkerk is dus niet alleen werk, maar ook vakantie. Hoe hard de wind ook waait!

Harry Poelman is stadsdeelcoördinator in Hoogkerk